حوّل حالنـا الی احسن الحال
به نام حضرت دوست
یـا مقلّـب القلـوب و الابصـار
یـا مــدبــّر اللیـــل و النّهــــار
یـا محـوّل الحـول و الاحــوال
حوّل حالنـا الی احسن الحال
**************
حلول سال نو را در کنار مرقد مطهر و ملکوتی
ثامن الحجج حضرت علی ابن موسی الرضا (ع)
دعا گوی تک تک عزیزان خواهم بود
در پناه حضرت دوست
بينواي غرق در عجز و نياز : سید محسن
ساعت ۳:۱۳ ق.ظ روز جمعه ۳٠ اسفند ۱۳۸٧
تگ ها : اهل بیت - امام رضا (ع) ، حلوب سال نو
ایها الحبیب
به نام حضرت دوست
فتح باب دلم ، ایها الحبیب
امید اول و آخرم ، ایها الحبیب
به میم نام تو رسیدم ، ز ما و منی بریدم
به مرتبه عشق رسیدم ، ایها الحبیب
نگین خاتم پیامبران ، ایها الحبیب
دلآرام همه دلبران ، ایها الحبیب
حدیث حسن توست غزل شمع و پروانه
لیلی تمام عاشقان ، ایها الحبیب
( بلغ العلی بکماله
کشف الدجی بجماله
حسنت جمیع خصاله
صلوا علیه و آله )
به مهرت می سُرایم غزلی عارفانه ، ایها الحبیب
تمامی واژه ها مست رخ تو جانانه ، ایها الحبیب
به حاء نام تو رسیدم دوباره ولوله ای شد
وه چه شور و حالی دارم عاشقانه ، ایها الحبیب
دل را سپرده ام به نی دلبَریّت ، ایها الحبیب
به سر کرده ام تاج سَروریّت ، ایها الحبیب
نه منم تو را واله و شیدا که جهانی
محو جمال تو و فرزند آخَرینت (عج) ، ایها الحبیب
( بلغ العلی بکماله
کشف الدجی بجماله
حسنت جمیع خصاله
صلوا علیه و آله )
رَأَیتُ رآیَۀ حُبُک بِقَلبی وَ فُوأدی ، ایها الحبیب
أَنتَ النَّبیی وَ أمینی و عمادی ، ایها الحبیب
وَصِلتُ إلی میم إسمُکَ مَرَةً اُخری
شَعِرتُ أرضَ وَ السَّماءِ لَکَ یُنادی ، ایها الحبیب *
دلیل توبه و آمرزش حق ، ایها الحبیب
باب المراد هر چه مستحق ، ایها الحبیب
چه تفاخری است که ملائک می ورزند؟!
عالم در کمال تو مستغرق ، ایها الحبیب
( بلغ العلی بکماله
کشف الدجی بجماله
حسنت جمیع خصاله
صلوا علیه و آله )
روح تشنه ی من غریق دریای کَلامت ، ایها الحبیب
دل شیدای من محو نماز چَشمانت ، ایها الحبیب
به دال نام تو رسیدم ، ز خویش و ماسَوی رهیدم
چه شکرانه دهم بر این همه عنایت ، ایها الحبیب
امین و احمدِ معبودی ، ایها الحبیب
جمیع صفات محمودی ، ایها الحبیب
تجلی نور رسالت
تویی که مقصد و مقصودی ، ایها الحبیب
( بلغ العلی بکماله
کشف الدجی بجماله
حسنت جمیع خصاله
صلوا علیه و آله )
میدا
٢٢/١٢/٨٧
--------------------------------------------------
* پرچم محبت تو را در قلب و اندیشه ام افراشته دیدم
تو پیامبر منی و امین منی و ستون وجود منی
برای بار دیگر به میم نام تو رسیدم
احساس نمودم زمین و آسمان برای تو ندا میدهند
در پناه حضرت دوست
بينواي غرق در عجز و نياز : میدا
ساعت ۱٢:۱٧ ق.ظ روز یکشنبه ٢٥ اسفند ۱۳۸٧
تگ ها : اهل بیت - حضرت محمد (ص)
فظیلت در آسمان
به نام حضرت دوست
به بهانه 14 ربیع الاول 1418 هجری قمری رحلت عارف و صالح بالله
مرحوم حضرت آیت الله العظمی بهاء الدینی (ره)
چیزی که آیت الله العظمی بهاء الدینی را در دل و جان اهل معرفت عظمت بخشیده بود حقارت دنیا و دنیائیان در چشم او بود.
ایشان برای ماسوی الله ارزش و اعتبار قائل نبود. خاک و طلا، فقر و غنا، سلامت و بیماری ، تنهایی و در جمع بودن، اقبال و ادبار این و آن و بسیاری دیگر از اضداد در نظرش یکسان بود.
آن گاه که فزند صالح و پر مهرش ، « مرحوم حاج آقا سید حمید » در سن جوانی از دنیا رفت، خم به ابرو نیاورد و کمترین خللی در سکون و آرامش مثال زدنی او پیدا نشد، در حالی که علاقه بین آنان شدید و از حد عواطف پدر – فرزندی فراتر بود.
کسانی که توفیق مجالست با آیت الله بهاء الدینی یافته اند، به خوبی می دانند که نشستن روی خاک و زمین با نشستن روی قیمتی ترین فرشهای برای او یکسان بود.
در تشرف به حرم ملکوتی امام رضا ( علیه آلاف التحیه و الثناء ) و دیگر اعتاب مقدسه، معمولا روی زمین صحن می نشست و به زیارت که در ایشان عبارت از « حضور ازائر عند المزور» بود، می پرداخت.
این مرد بزرگ، دعوت فقیران و تهیدستان را به پیروی از جدّ بزرگوارش می پذیرفت و از غذای آنان با گشاده رویی تناول می کرد. جنبه های مثبت امور آنان را شناسایی می کرد و به تمجید و تحسین می پرداخت . از این رو، هر کس که تنها یک بار با ایشان می نشست و از نزدیک با وی آشنا می شد، علاوه بر بهره مندی معنوی و علمی موجی از شادی و امید، وجود او را فرا می گرفت.
شیوه تربیتی آیت الله العظمی بهاء الدینی ، توجه دادن به اصول و ریشه ها بود. کمتر دیده می شد که به فروع و شاخه ها بپردازند. بر این اساس، توصیه های ایشان بیشتر ازاین قبیل بود:
« باید با خدا آشنا شد. در درگاه خدا و اولیاء خدا همه چیز هست، در حالی که جاهای دیگر خبری نیست. علم، حیات، عافیت، دنیا و آخر آنجاست. »
این آیت حق، بسیار متأسف بود که چرا حوزه های علمیه از معارف اسلامی و اهل بیت (ع) استفاده شایان و بایسته نمی برند؛ چرا در درسها و بحثها عمدتاً به الفاظ و اصطلاحات می پردازند و نه به حقایق علوم و علم حقیقی.
ایشان، حضرت امام خمینی (ره) را در عصر حاضر اسوه و الگو می دانستند و می گفتند: « متأسفانه اکثر اهل علم با امام سنخیّت ندارند . اتمام حجت امام (ره) بر روحانیت، دست کمی از انقلاب جهانی او ندارد. ... امام نشان داد که روحانیت باید به دین و دنیای مردم خدمت کند و ملتی را احیاء نماید.»
آیت الله العظمی بهاء الدینی (ره)، جذب و انجذابی عمیق با مردان صالح خدا داشت و به موازات آن، نفرت و انزجاری بس شدید از مدعیان دروغین دین گرا. در نوجوانی مورد عنایت مخصوص مرحوم آیت الله العظمی شیخ ابوالقاسم کبیر قمی و آیت الله حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی، موسس حوزه علیمه قم بوده است.
این نکته مورد وفاق همه علمای برجسته حوزه است که مقام علمی و حوزه درسی آیت الله العظمی بهاء الدینی قدّس سرّه همواره از جایگاهی رفیع و موقعیتی جدّی برخوردار بوده است.
ایشان به انقلاب اسلامی امام خمینی (ره) به عنوان حادثه عظیم و ارزشمند می نگریست و آن عذّه از عالمانی را که با انقلاب هماهنگی نداشتند، ناتوان از درک ماهیت انقلاب اسلامی می دانستند.
ایشان رضایت مندی امام خمینی (ره) را کشف کرده بودند و می فرمودند:
« فاطمه زهرا سلام الله علیها و ائمه معصومین علیهم السلام را دیدم که از امام خمینی خوشحال و مبتهجند. »
![]()
روح ملکوتی آن عارف بالله و صالح وارسته قرین رحمت الهی باد.
هدیه به روح مطهر ایشان صلوات
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
منبع کتاب : سلوک معنوی
در پناه حضرت دوست
بينواي غرق در عجز و نياز : سید محسن
ساعت ۳:۱۳ ق.ظ روز جمعه ٢۳ اسفند ۱۳۸٧
تگ ها :
تنها پرنده در قفس می میرد
به نام حضرت دوست
چرا در قفس ماندن کشنده باشد
برای بی بال و پری که هرگز طعم پرواز را نچشیده
گاهی به پرواز می اندیشد
نه برای رهایی از عذاب درون نه برای نجات از مرگ
که دیدن پرواز پرندگان سبک بال وسوسه انگیز است
که نظاره آسمان از دور دل را هوایی میکند
نی لبک از نیستان
در پناه حضرت دوست
بينواي غرق در عجز و نياز : سید محسن
ساعت ۳:۱۳ ق.ظ روز یکشنبه ۱۸ اسفند ۱۳۸٧
آقا اجازه !می شود بگویم یک کلام ؟!
به نام حضرت دوست
.
آقا اجازه !
دوباره منم باز هم سلام
بازم دلم گرفته ، بهانه ترا می گیرد مدام
گاه اذان است و دلم می تپد شدید
وقت قنوت دوباره و دعا با خُدام
آقا اجازه !
دوباره سحرها تو نیستی ؟!
با اینکه فضا پر ز نغمه و شوراست و مستی ؟!
چشمم بر افق سرخ ، مانده بیقرار
گویا با چشم یعقوب بسته عهد و دوستی
آقا اجازه !
عجیب بغض دارد این دلم
پیچیده نفس در گلو و حنجرم
تنگ است قفس سینه ز اشتیاق
یک لحظه می شود ترا ببینم ، دلبرم ؟!
آقا اجازه !
حرفها دارم با شما
می شود به نجوا بگویم ، در خفا ؟
من خدمت برسم با خلوص و وفا ؟!
می خواهم با شما بگویم رازها....
آقا اجازه !
کجا ؟! مُردم ز انتظار
جز تو ندارم کسی را در این دیار
می شود لحظه ای صبر کنی منم بیام ؟!
دستم بگیر ای مهربانتر از گل و بهار
آقا اجازه !
می شود بگویم یک کلام ؟!
با عشق و شرم و خجالتِ تمام ؟!
یا تو بیا به نزد من به لطف و مهر
یا من می آیم به نزدت به شوق والسلام
میدا
12/12/87
در پناه حضرت دوست
بينواي غرق در عجز و نياز : میدا
ساعت ۱۱:٠۱ ب.ظ روز دوشنبه ۱٢ اسفند ۱۳۸٧
عشق محمدی
به نام حضرت دوست
آقا جانم !
دانی که انتظار تو با ما چه میکند؟
توفان ببین به پهنه دریا چه میکند
********
حلول ماه ربیع الاول
ماه میلاد پیامبر خاتم ، حبیب قلبها ، طبیب جانها
حضرت محمد ابن عبدالله (ص)
بر سرمستان باده ی عشق محمدی مبارک باد
محمد ای بهار آفرینش!
محمد ای سبب خلقت!
محمد ای دستاویز هستی!مقدمت گلباران!
محمد ای آفتاب فروزان ادیان الهی!
محمد ای آخرین فرستاده حق به سوی بشر!کعبه از آمدنت در شادی است و آسمان مکه همراز شب های تنهایی خود را یافته است.
شیشه کفر شکسته و خبر آمدنت در گوش ادیان و اعصار طنین انداخته است.
قدومت مبارک ای پیام آور صلح و دوستی!
محمد ای تو که از حق آمدی و به حق برانگیخته شدی.
آفتاب جهان فروز و عالم تاب توحید هستی که برف ظلم را آب کرده و نوید بهار می دهی!
نامت بلند و دینت پاینده باد!
در پناه حضرت دوست
بينواي غرق در عجز و نياز : سید محسن
ساعت ۳:۱۳ ق.ظ روز جمعه ٩ اسفند ۱۳۸٧






