دريچه‌اي به سوي ملكوت

عافیت دین و دنیا

سید محسن — Thu, 09 Feb 2012 23:43:14 GMT

به نام حضرت دوست

رسول خدا (ص):

بهترین درخواست از خدا، « عافیت دین و دنیا » است.

… خدایا تو را سوگند میدهیم به دو مولود نورانی امشب،

که سلامت دین و دنیا را به همه ی ما عطا بفرمایی.

آمین.

در پناه حضرت دوست

مردی خواهد آمد!

سید محسن — Thu, 02 Feb 2012 23:43:15 GMT

به نام حضرت دوست

او خواهد آمد

مردی خواهد آمد!

تا عدالت و مساوات و برابری را معنا بخشد

می دانم که خواهد آمد

باور کن مردی خواهد آمد!

************

آغاز امامت حضرت (عج) بر تمام

عاشقان و منتظران و پیروانش

مبارک باد

************

گرامی باد یاد و خاطره تمامی شهدای انقلاب اسلامی و هشت سال دفاع مقدس

و گرامی باد ۱۳ بهمن سالگرد شهادت

شهید عارف عبدالرحمن دادآفرید

در پناه حضرت دوست

اشکهایم را ببین

سید محسن — Wed, 25 Jan 2012 23:43:00 GMT

به نام حضرت دوست

آقا جانم

اشکهایم را ببین ،

زاریم را نظاره کن

و ضجه ام را بشنو

و بفرما که :

اى پسر عزیز پیغمبر آیا به سوى تو راه ملاقاتى هست؟

السلام علیک یا مولای یا غریب الغربا یا ابالحسن یا

علی بن موسی الرضا (ع)

نایب الزیاره همه عزیزانم هستم

در پناه حضرت دوست

امامت و رهبری

سید محسن — Sun, 11 Dec 2011 23:43:07 GMT

به نام حضرت دوست

آجرک الله یا بقیه الله فی مصیبت جدک الحسین علیه السلام

حسین یک درس بزرگتر از شهادتش به ما داده است،

و آن نیمه تمام گذاشتن حج!

و به سوی شهادت رفتن است ...

تا به همه حج گزاران تاریخ،

نمازگزاران تاریخ،

مومنان به سنت ابراهیم،

بیاموزد که اگر امامت نباشد،

اگر رهبری نباشد،

اگر هدف نباشد اگر حسین نباشد و اگر یزید باشد،

چرخیدن برگرد خانه خدا با خانه بت مساوی است.

معلم شهید دکتر علی شریعتی

در پناه حضرت دوست

محرم مبدا حریت

سید محسن — Sun, 04 Dec 2011 11:30:01 GMT

به نام حضرت دوست

ای کاش

در محرم زنجیز نزنیم !

اما زنجیر از پای حریت و آزاد مردی باز کنیم!

ای کاش

در محرم سینه نزنیم !

اما سینه دردمندی را از غم و غصه پاک کنیم!

ای کاش

در محرم هنگامی اشک بر مظلومیت آل الله بریزیم

که اشکی از چهره مظلومی پاک کنیم!

آن گاه با افتخار بگوییم:

یا حسین شهید

جهت عرض تسلیت به پیشگاه
امام رئوف حضرت امام علی ابن موسی الرضا (ع)
راهی مشهد هستم و نایب الزیاره همه عزیزانم

در پناه حضرت دوست

و اتممناهها بعشر

سید محسن — Sat, 26 Nov 2011 20:31:03 GMT

به نام حضرت دوست

و واعدنا موسی ثلثین لیله

و اتممناهها بعشر فتمّ میقات ربّه اربعین لیله

و قال موسی لأخیه هارون اخلفنی فی قومی

و اصلح و لا تتّبع سبیل المفسدین

10 شب دیگر تا " و اتممناهها بعشر " باقی مانده

اول محرم الحرام 1433 هجری قمری

در پناه حضرت دوست

... تو پناهگاه منی , اکنون بازگشته‌ام

سید محسن — Sat, 05 Nov 2011 10:30:14 GMT

به نام حضرت دوست

امروز، شنبه 14 آبان مصادف با هشتم ذی الحجه، روز ترویه،

فردا، یک شنبه 15 آبان مصادف با نهم ذی الحجه ، روز عرفه و

پس فردا ، دوشنبه مصادف با دهم ذی الحجه روز عید قربان است.

در این ایام دل و جان آدمی میبایست سیراب از عشق گردد.

عشق به ذات بی همتای حضرت احدیت.

در این ایام انسان باید به شهود قلبی برسد، که خدایی جز خدای یکتا نیست

« وحده لا شریک له »

باور این حقیقت و این شهود قلبی هست که ، انسان را به درجه و منزلتی بس عظیم می رساند که همان عرفان و شناخت حق است.

ایمان و باور قلبی به سخنان عاشقانه و عارفانه امام حسین علیه السلام، در دعای عرفه، رهرو طریق حق و عاشق سرگشته را ، به منازل و مراتبی بالاتر سوق میدهد ، آنجا که انسان خویشتن خویش را در قرانگاه وصال قربانی میکند ، و این چیزی نیست جز فناء ، فنای عبد ، و کسی که در حضرت دوست به درجه والای فنا رسید، همه او میشود

« و کل من علیها فان * و یبقی وجه ربک ذوالجلال و الاکرام »

سوره مبارکه الرحمن آیات نورانی 26 و 27

فهم درست و صحیح سخنان عارفانه و عاشقانهامام حسین علیه السلام, فرصتی است دوباره برای آنان که میخواهند به شناخت و شهود از خویش برسند تا خدای خویش را نیز بشناسند.

در ادامه مطلب ترجمه زیبای دعای عرفه از معلم شهید دکتر علی شریعتی برای آنان که مشتاق هستند آورده شده است.

نایب الزیاره همه عزیزان در مشهد الرضا هستم

هشتم ذی الحجه 1432

چهاردهم آبان 1390

در پناه حضرت دوست

حمد و سپاس خدایی را سزاست که تیر حتمی قضایش را هیچ سپری نمی‌شکند و لطف و محبت و هدایتش را هیچ مانعی باز نمی‌دارد و هیچ آفریده‌ای به پای شباهت مخلوقات او نمی‌رسد.

...جهل و نادانی من و عصیان و گستاخی من، تو را باز نداشت از اینکه راهنمایی‌ام کنی به سوی صراط قربتت و موفقم گردانی به آنچه رضا و خشنودی توست.

پس
هرگاه که تو را خواندم، پاسخم گفتی؛
هرچه از تو خواستم، عنایتم فرمودی؛
هرگاه اطاعتت کردم، قدردانی و تشکر کردی؛
و هر زمان که شکرت را بر جا آوردم، بر نعمتهایم افزودی؛
و اینها همه چیست؟
جز نعمت تمام و کمال و احسان بی‌پایان تو!؟

خدایا!
به که واگذارم می‌کنی؟
به سوی که می‌فرستی‌ام؟
به سوی آشنایان و نزدیکان؟ تا از من ببرند و روی بگردانند؛
یا به سوی غریبان و غریبه‌گان تا گره در ابرو بیافکنند و مرا از خویش برانند؟
یا به سوی آنان که ضعف مرا می‌خواهند و خواری‌ام را طلب می‌کنند؟

... من به سوی دیگران دست دراز کنم؟ در حالی که خدای من تویی و تویی کارساز و زمامدار من.

ای توشه و توان سختی‌هایم!
ای همدم تنهایی‌هایم!
ای فریادرس غم‌ها و غصه‌هایم!
ای ولی نعمت‌هایم‌!

ای پشت و پناهم در هجوم بی‌رحم مشکلات!
ای مونس و مأمن و یاورم در کنج عزلت و تنهایی و بی‌کسی!
ای تنها امید و پناهگاهم در محاصره اندوه و غربت و خستگی!
ای کسی که هر چه دارم از توست و از کرامت بی‌انتهای تو!

...تو پناهگاه منی؛

...ای آنکه:
در بیماری خواندمش و شفایم داد؛
در جهل خواندمش و شناختم عنایت کرد؛
در تنهایی صدایش کردم و جمعیتم بخشید؛
در غربت طلبیدمش و به وطن بازم گرداند؛
در فقر خواستمش و غنایم بخشید؛

من آنم که بدی کردم من آنم که گناه کردم
من آنم که به بدی همت گماشتم
من آنم که در جهالت غوطه‌ور شدم
من آنم که غفلت کردم
من آنم که پیمان بستم و شکستم
من آنم که بدعهدی کردم ...

و ... اکنون بازگشته‌ام.

بازآمده‌ام با کوله‌باری از گناه و اقرار به گناه.
پس تو در گذر ای خدای من!
ببخش ای آنکه گناه بندگان به او زیان نمی‌رساند
ای آنکه از طاعت خلایق بی‌نیاز است و با یاری و پشتیبانی و رحمتش مردمان را به انجام کارهای خوب توفیق می‌دهد.

معبود من!
اینک من پیش روی توأم و در میان دست‌های تو.

آقای من!
بال گسترده و پرشکسته و خوار و دلتنگ و حقیر.
نه عذری دارم که بیاورم نه توانی که یاری بطلبم،
نه ریسمانی که بدان بیاویزم
و نه دلیل و برهانی که بدان متوسل شوم.
چه می‌توانم بکنم؟ وقتی که این کوله‌بار زشتی و گناه با من است!؟
انکار!؟
چگونه و از کجا ممکن است و چه نفعی دارد وقتی که همه اعضاء و جوارحم، به آنچه کرده‌ام گواهی می‌دهند؟

خدای من!
خواندمت، پاسخم گفتی؛
از تو خواستم، عطایم کردی؛
به سوی تو آمدم، آغوش رحمت گشودی؛
به تو تکیه کردم، نجاتم دادی؛
به تو پناه آوردم، کفایتم کردی؛

خدایا!
از خیمه‌گاه رحمتت بیرونمان نکن.
از آستان مهرت نومیدمان مساز.
آرزوها و انتظارهایمان را به حرمان مکشان.
از درگاه خویشت ما را مران.

خدای من!
این منم و پستی و فرومایگی‌ام
و این تویی با بزرگی و کرامتت
از من این می‌سزد و از تو آن ......چگونه ممکن است به ورطه نومیدی بیفتم در حالی که تو مهربان و صمیمی جویای حال منی.

خدای من!
تو چقدر با من مهربانی با این جهالت عظیمی که من بدان مبتلایم!
تو چقدر درگذرنده و بخشنده‌ای با این همه کار بد که من می‌کنم
و این همه زشتی کردار که من دارم.

خدای من!
تو چقدر به من نزدیکی با این همه فاصله‌ای که من از تو گرفته‌ام.
...تو که این قدر دلسوز منی! ...
...خدایا تو کی نبودی که بودنت دلیل بخواهد؟
تو کی غایب بوده‌ای که حضورت نشانه بخواهد؟
تو کی پنهان بوده‌ای که ظهورت محتاج آیه باشد؟
...کور باد چشمی که تو را ناظر خویش نبیند.
کور باد نگاهی که دیده‌بانی نگاه تو را درنیابد.
بسته باد پنجره‌ای که رو به آفتاب ظهور تو گشوده نشود.
و زیانکار باد سودای بنده‌ای که از عشق تو نصیب ندارد.

خدای من!
مرا از سیطره ذلتبار نفس نجات ده و پیش از آنکه خاک گور، بر اندامم بنشیند از شک و شرک، رهایی‌ام بخش.

خدای من!
چگونه ناامید باشم، در حالی که تو امید منی!
چگونه سستی بگیرم، چگونه خواری پذیرم که تو تکیه‌گاه منی!
ای آنکه با کمال زیبایی و نورانیت خویش، آنچنان تجلی کرده‌ای
که عظمتت بر تمامی ما سایه افکنده....

یا رب! یا رب! یا رب

آقای مهربانم صمیمانه دوستتان دارم.

سید محسن — Wed, 26 Oct 2011 12:30:54 GMT

به نام حضرت دوست

هر گاه که به حضورشان میروم اشتیاقی عجیب وجودم را میگیرد که:

باز هم میتوانم راهی شوم؟

این اشتیاق، سماجت میکند

و زبان دل به سخن میآید و تمنایش را به ایشان میگوید که:

آیا میشود پایم را دوباره در مسیری بگذارم که ، خیابانهایش همه به یک مقصد منتهی میشود؟

آیا باز میتوانم به دیدارتان بیایم؟

آیا میشود باز پناهم دهید و دلتنگیهایم را و لاعلاجیهایم را و نا امیدیهایم را برای شما باز گو کنم؟

آیا میشود شانه هایتان باز اشکایم را دریغ نکند؟

امام مهربانم

تو امام همه مایی که کبوتر سرگشته دلمان برفراز کنبد طلایی ات به پرواز در آمده

تو امام همه مایی که آهوی رمیده جانمان بر پشت پنجره فولادیت پناه آورده است.

تو امام همه مایی آن هنگام که اسیر غرور شده ایم، به اشاره ای زیر سایه ات امانمان دهی.

تو امام مهربانی

و راهی جز سماجت بر اشتیاقم پیش روی نمیبینم

آقای مهربانم می آیم به دیدارتان

آقای مهربانم صمیمانه دوستتان دارم.

نایب الزیاره همه عزیزان هستم

در پناه حضرت دوست

آقایم بیا

سید محسن — Wed, 12 Oct 2011 10:30:55 GMT

به نام حضرت دوست

آقایم بیا

و غبار غربت از چهره و دلمان برگیر

آقایم بیا

و با دست مهربانت سیاهی از رخ و دلمان برگیر

بیا آقایم

***************************

سلام آقای غریب و قریبم

چقدر مهربون هستید شما

که بار دیگر دعایم را مستجاب کردید

تا به سوی حرمتان سفر کنم و چند ساعتی را زائر و ساکن کویتان باشم

آنقدر خواهم آمد و

آنقدر التماس تان را خواهم کرد و

آنقدر درب خانه تان را خواهم زد

که مرا به حریمتان راهم دهید

مملو از اشتیاق دیدارم آقا.... میشه که وا کنی دوباره آغوش؟

السلام علیک یا مولای یا غریب الغربا یا ابالحسن یا

علی بن موسی الرضا (ع)

نایب الزیاره همه عزیزانم هستم

در پناه حضرت دوست

کوی دوست

سید محسن — Sun, 09 Oct 2011 04:38:05 GMT

به نام حضرت دوست

من ای صبا ره رفتن به کوی دوست ندانم

تو می‌روی به سلامت سلام من برسانی

میلاد با سعادتش بر همه

عاشقان و شیفتگان خاندان عترت و طهارت

مبارک باد

در پناه حضرت دوست