برکه غدیر
به نام حضرت دوست
گاه حنجره که محل ظهور کلام هست، در پس خود انبوهی از حرفها را سد میسازد
و گاه دست که باید قلم در دست گیرد تا اندیشه را به تحریر در آورد، از گرفتن بازمیماند.
قامت به نماز که میبندم همه چیز را به جز خویش در نماز مییابم. (من عرفه نفسه فقد عرفه ربه)
در پیچ و خم زندگی روزمره باید خدا را پیدا کنم، خویش را نیز گم میکنم.
فطر و عرفه و قربان چه زود رفتند!!
و اکنون میهمان غدیر هستیم!!
احساس عطش دارم لبهایم خشکیده هست
و جوشش عجیبی در درونم حس میکنم،
ضربان قلبم را به وضوح میشنوم.
تشنه ام باید وضو گرفت!
در برکه غدیر باید وضو ساخت تا به مهدی (عج) اقتدا کرد!
اما
وضویی که بی شناخت علی (ع) باشد!
وضویی که بی ذبح عظیم باشد!
وضویی که بی امامت باشد!
وضویی که بی ولایت باشد!
وضو نیست !
*************
شناخت امام علی (ع) لازمه شناخت مهدی موعود (عج) هست!
عید غدیر بر آنان که علی (ع) را شناختند مبارک باد
*************
پی نوشت :
عیدی بهتر از دعا نمیابم , همه با ذره ذره وجود آمین بگوییم
۱ - اللهم اعطنی بمسئلتی ایاک جمیع خیر الدنیا و جمیع خیر الاخره
الهی آمین
٢ - بی شک این (جمیع خیر الدنیا و جمیع خیر الاخره) چیزی نیست
جز فرج آقا و مولایمان حضرت مهدی (عج)
در پناه حضرت دوست
بينواي غرق در عجز و نياز : سید محسن
ساعت ۳:۱۳ ق.ظ روز یکشنبه ۱٥ آذر ۱۳۸۸
