دريچه‌اي به سوي ملكوت

به نام حضرت دوست

 

گفتم دلُ دین بر سر کارت کردم

هر چیز که داشتم نثارت کردم

گفتا، تو که باشی که کنی یا نکنی

آن من بودم که بی قرارت کردم!

آن کس که تو را شناخت، جان را چه کند؟

فرزندُ عیالُ خانمان را چه کند؟

دیوانه کنی، هر دو جهانش بدهی

دیوانه ی تو هر دو جهان را چه کند؟

ای در دل من میلُ تمنا، همه تو!

واندر سر من مایه ی سودا، همه تو!

هر چند به روی کار در مینگرم

امروز همه توییُ فردا همه تو!

 

خواجه عبداله انصاری

×××××××××

در پناه حضرت دوست 

پی نوشت:

1 -

غبطه میخورم 

به آنان که از نهر رجب جرعه جرعه نوشیدند

و

سرود انتظار را در شعبان عاشقانه زمزمه کردند

و

اکنون که میزان مهربان ِ رمضان به استقبال شان آمده,

خود را در آغوش او رها میکنند.

شما ره یافتگان برای

جاماندگان آنان که در پی پیدا کردن خود

در کوچه پس کوچه های زندگی روزمره

خود ِ خویش را نیز گم کردند

دعا کنید تا

هم خویشتن را پیدا کنند و هم دیگران آنان به فراموشی نسپارند.

8-5-90

2 -

عارف واصل : مرحوم حاج اسماعیل دولابی:

هزار غم به دل صاحبخانه است،

که یکی به دل مهمان راه ندارد،

در زندگی،

خودت را مهمان خدا بدان تا راحت شوی،

مهمان خوبی باشیم

10-9-90

21:45

3 -

 

 

بينواي غرق در عجز و نياز : سید محسن
ساعت ۳:۱۳ ‎ق.ظ روز شنبه ۸ امرداد ۱۳٩٠

تگ ها : مناجات با خدا ، رجب المرجب ، شعبان المعظم ، رمضان المبارک

به نام حضرت دوست

 

سلام آقا جانم

این روزها گم شده ام

در میان دنیای بی تو

در میان همه هیچ ها

گلایه دارم آقا جانم

گلایه دارم

از این همه هیچی که به خاطر هیچ در آشوب است

از اینهمه هیاهو که برای نفس است

آقا جانم

دلم می خواهد فریادی شوم در سر تا سر زمین

اشکی شوم در جاری آبشارها

موجی شوم در این مردابها

آقا جانم

بغضی است در گلویم

که باز نمی شود

و هر روز بیش از پیش

گلو گیرتر میشود

در خیل آدمیان در همهمه هیچ

برای دنیای دیگران

ولوله ای است

و در این میان

فرزندان جدت

مظلومند و آماج تیرهای نابخردان،

فضیلت و تقوا

به حراج گذارده شده

آقا جانم

می گریم

می گریم بر مظلومیت تو

که هر بار همچون جدت خرج

دنیای ما می شوی

دلم شکسته مولایم

که سکوت را جواب گفته ام

دلم از نامردمی دلهایی

که دین دیگران را فدای دنیای خویش می کنند

گرفته

حبیبم

محکوم می شویم به گناهی که هیچوقت

بدان نیاندیشیده ایم

دلهایمان را به خرابه ها گره زده ایم

می شکنند دلهایی را که کوچک و شیشه ای است

می رنجانند روحهایی را که جز عرش الهی جایی ندارند

آقا جانم

شکوه آورده ام به نزدت

کج می آییم و به ناکجا می رویم

آموختیم از مکتب جدت

که اگر دین نداریم

لیک آزاده باشیم

خوب من

داعیه دینداری داریم

لیک آزاده نیستیم

آقا جانم

شکوه آورده ام به نزدت

با باران چشمانم

و سوزی که قلبم را می فشارد

از فریب

از دوستی های پوشالی

یاران ادعایی

دلم گرفته از ابراز مهرهایی که

نامحرم نمی شناسد

علاقه هایی که به نام رویا

در معنویت ما می خلد

و

قلبی که زود باور می کند

و من

در این میان

شرمسارم از تو محبوبم

خجلم از باورهای دروغینم

و سپاسگزارم از همه عنایت تو

که

" هرچند خیلی زود دیر شد "

اما

از مستی کابوسی سخت

بیدار شدم

آقا جانم

ببخش که غمهایم را

در دستان مهربانت می گذارم

جز مهر تو را نمی شناسم

آقا جانم

ببخش که بر درب خانه ات بجز عشقت

کلامی دگر گفتم .....

آقا جانم

ببخش .....

مرا ببخش .....

محبوبم

مرا ببخش .....

جانانم

مرا ببخش .....

 

 

 ××××××××××××××

 عاشقان عیدتان مبارک باد

 

 

در پناه حضرت دوست

بينواي غرق در عجز و نياز : سید محسن
ساعت ۱:٠٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٦ تیر ۱۳٩٠

تگ ها : اهل بیت - امام مهدی (عج) ، شعبان المعظم ، شعر انتظار ، غم عشق

به نام حضرت دوست

 

ای مولا و مقتدایمان

ای صاحب الامرمان

ای مهدی موعود (عج)

امسال
با نگاهی متحیر و دلی  غمبار 
چشم به  فجر 15 شعبان  دوخته بودیم

امسال
پرنده رجب  خونین بال بود  که در آسمان  شهرمان به پرواز در آمد

امسال
نگاه به افقهای دور انداخته بودیم  تا به استقبال رمضان برویم
رمضان که آمد او را  با قدی خمیده  دیدیم

و اکنون رمضان ماه میهمانی خدا
به همان ظرافت که آمد ، رفت

و  چه سخت هست از دست دادن پاره ای از وجودمان

ای ماه بزرگ خدا،
و ای عید مبارک دوستان خدا سلام و درود ما بر تو ای گرامی‌ترین یار و مونس ما.
درود و سلام بر تو ای ماه عزیز که همدم ما بودی
ای ماه بی دل شدن دلها، فراقت و فقدانت دلها را دردناک خواهد کرد.

درود و سلام  بر تو ای ماه عزیز که چون به ما روی آوردی با تو انس و الفت و نشاط یافتیم و حال که داری میروی و روی از ما برمی‌گردانی همه دلها وحشت‌زده و محزون کردی،

درود و سلام  بر تو ای ماه مبارک، که در اثر همجواری تو دلها رقت و شفقت با هم داشتند و فسق و فجور کمتر از بندگان دیده ‌می‌شد.

درود و سلام  بر تو ای ماه شریف که بر علیه شیطان ما را یاری نمودی و خوش رفیقی ودی که طریق نیکو کاریو احسان را بر ما آسان کردی.

سلام و وداع ما با تو ای ماه مبارک نه از روی ملامت و دلتنگی است،

ترک روزه تو نه از خستگی و انضجار است، بلکه با محبت قلبی  و شوق ذاتی به ناچار با تو وداع خواهیم کرد و درد فراقت  را نا گزیر تحمل خواهیم کرد.

خدا حافظ ای ماه بی دلی جان،

خدا حافظ ای ماه رحمت،

خدا حافظ ای ماه پر سر و راز،

خدا حافظ ای ماه خدا ،

خدا حافظ ای ماه رمضان ، 

چشم به راهت خواهیم ماند .

سلام مرا به خدا برسان

 

 

استشمام عطر خوش عید فطر و فطرت

از پنجره ملکوتی رمضان گوارای 

وجود پاکتان

 

در پناه حضرت دوست

بينواي غرق در عجز و نياز : سید محسن
ساعت ۳:۱۳ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٩ شهریور ۱۳۸۸

تگ ها : وداع با رمضان ، شعبان المعظم ، رجب المرجب ، اهل بیت - امام مهدی (عج)

به نام حضرت دوست

 

 

دلتنگی این روزها و دل گرفتگی این روزها

برای امام (ره) و شهدا آنان که عاشقانه  جان خویش را در طبق اخلاص نهادند تا از انقلاب شکوهمند جمهوری اسلامی ایران صیانت کنند

مرا بیش از حد بی تاب کرده

آتش فشانی که در درونم در تلاش هست تا روزنه ای به بیرون باز کند تا فوران کند را به سختی میتوانم کنترل کنم

امروز سوم شعبان هست سالروز میلاد سرور آزادگان جهان

او که هنگام تولدش پیامبر(ص)  با دیدگانی پر از اشک بر گلویش بوسه زدند

او که اگر نبود و نباشد

گردیدن ما بر گرد کعبه و کاخهای مجلل ظالمین و حاکمان سفاک یکی هست

او که در برابر لشکر یزیدیان ایستاد و سرفرازانه گفت :

ان کان دین محمد لم یستقم الا بقتلی یا سیوف خذینی;

اگر دین محمد جز با جان سپاری من راست نمی‏ماند،

 ای شمشیرها! بیایید و مرا در آغوش خویش گیرید

...

اکنون میلاد آن اسوه آزادگی هست

او که در هنگام نوشیدن آب زمزمه میکنیم

السلام علیک یا ابی عبد الله الحسین علیه السلام

 

هیچگاه شده که هنگام نوشیدن آب

یادی از علمدار کربلا کرده باشیم؟

از ایثار او سخن زیاد بیان شده

اما از آب را به آب هبه کردن کم گفته اند و عظمت روح او

فقط یک نکته بگویم

هر گاه در کنار آب بودیم و نتوانستیم و نخواستیم آب بنوشیم

آرام زیر لب زمزمه کنیم

السلام علیک یا ابا الفضل عباس سلام لله علیه

 

و سجاد  علیه السلام آن اسوه تقوی و عبادت و وارستگی

مشیت الهی بر آن قرار گرفت

تا آن ایام در بستر بیماری باشد چرا که چراغ هدایت و خورشید امامت نباید غروب کند

شاید ذره ای غیرت حتی از روی جهالت و تعصب در دل سیاه یزیدیان بود که زنان و کودکان و  و آنان که در بستر بیماری هستند را به رسم عرب از دم تیغ نگذرانند و به اسارت ببرند.

این شعبان المعظم چه رازهایی در خود نهفته دارد

امید که در نیمه اش چشمان بی فروغ همه منتظران به نور جمال

مولای پنهان از دیدگانمان روشنی یابد

و انتقام مظلومان و مستضعفان جهان

از یزیدیان زمانه ستانده شود

 

انشاء الله

در پناه حضرت دوست

بينواي غرق در عجز و نياز : سید محسن
ساعت ۳:۱۳ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٤ امرداد ۱۳۸۸

تگ ها : شعبان المعظم ، اهل بیت - امام حسین (ع) ، آزادگی ، اهل بیت - امام مهدی (عج)